Walking Disaster
- een boek review
Hey,
Als je dit leest ben ik lekker een weekje op vakantie.
Niet heel druk geweest dus met noemenswaardige dingen voor deze nieuwsbrief. Binnenkort kun je echter zeker wat nieuwtjes verwachten over mijn activiteiten. Net voor mijn vakantie had ik nog wel een tof interview met Bad Cop, Bad Cop. Een punkrock band die je ik je zeker kan aanraden. Hun nieuwe album is erg tof, zie de link naar de review verderop.
Over aanraders gesproken, lees onderstaande boek review….
Boek review: Walking Disaster door Deryck Whibley
Je kent vast Sum 41 van de hits ‘In Too Deep’ en ‘Fat Lip’. In 2000 scoorde deze pop punk band door de combinatie van catch songs met een kwajongens attitude een aantal hits. Dat succes hebben ze helaas nooit echt helemaal vol kunnen houden, hoewel hun laatste, afscheidsalbum een kleine opleving van hun populariteit betekende.
In dit boek vertelt frontman Deryck Whibley niet alleen over hun muzikale carrière maar ook over zijn persoonlijke beslommeringen. Het feit dat hij relaties heeft gehad met bekende dames als Paris Hilton en Avril Lavigne maken die extra smeuïg. Wat echter het meeste indruk maakt is zijn relatie met Greig Nori van de Canadese band Treble Charger. Wat begint als een soort surrogaat vader-zoon relatie neemt een donkere afslag die me de kriebels gaf bij het lezen. De verhalen over wilde feestjes zijn best vermakelijk om te lezen. Uiteindelijk echter, zocht zoals veel rockers Deryck zijn toevlucht wat teveel tot alcohol. Dus ook in deze biografie lees je over de weg van alcoholist naar geheelonthouder. Hij kroop behoorlijk door het oog van de naald.
Een leven dus met genoeg ups en downs om een interessant boek te vullen. Met 260 bladzijdes geen al te dikke pil die vrij makkelijk weg leest.
Mijn werk afgelopen week
Review album Bad Cop Bad Cop
Short & Heavy Reviews
Reviews die wat te kort en bondig zijn voor mijn andere publicaties, maar die ik je toch niet wil onthouden.
Rise Against – Ricochet
Deze punkrock band staat altijd garant voor catchy songs met een sterk politieke inslag. Dit nieuwe album is geen uitzondering. Het tempo is constant vrij hoog, de zang immer clean en de maatschappijkritieke teksten duidelijk. Echte hits ontbreken denk ik dit keer, maar nog steeds een lekker album.
Hundreds of Au – Life In Parallel
Een explosieve plaat met riffs die alle richtingen opgaat, geschreeuwde zang… Yes, post-hardcore. De invloeden van bands als Thursday en Senses Fail zijn duidelijk. Die Thursday invloed is natuurlijk vooral te horen op het titelnummer waar de frontman van die post-hardcore grondlegger, Geoff Rickley gastvocalen laat horen. Meer gastvocalen zijn er van o.a. Ryan Slauson (Closer) die op het laatste nummer een spoken word stukje voor zijn rekening neemt. Aardige plaat in het genre.
Desaster – Kill All Idols
Met tussenpozen is deze band al actief sinds 1988. Ze maken compromisloze blackened thrash die fans van zowel Midnight als Sodom zou moeten kunnen bekoren. Het klinkt allemaal verdomd rauw, niet in de laatste plaats qua productie. Echt potten breken heeft deze band nooit gedaan, en zal dit album ook niet doen. Het is gewoon net niet catchy genoeg of zo. Neemt niet weg dat fans van genoemde bands deze best een luisterbeurt mogen geven.
Live tips
Welke toffe live shows zijn er komende week?
23-9-2025 Melkweg Amsterdam: Poison The Well
24-9-2025 Patronaat Haarlem: Intervals + The Intersphere
25-9-2025 013 Tilburg: Better Lovers + ’68 + Greyhaven
26-9-2025 Metropool Hengelo: Witch Club Satan
27-9-2025 Muziekgieterij Maastricht: Night Verses
29-9-2025 Tivoli Utrecht: Dark Tranquility + Soen + Equilibrium + Iotunn
Best of the web
Ik las dus de biografie van de SUM 41 frontman en ontdekte zo deze documentaire over de band
Tot volgende week!
Via deze link vind je alle plekken waar ik nog meer te vinden ben.